
Η Ολομέλεια της Βουλής καλείται σήμερα να ψηφίσει δυο πολύ σημαντικές και μεγάλες μεταρρυθμίσεις.
Η μια αφορά το Φορολογικό καθεστώς που ισχύει στην Κύπρο, με την τελευταία αλλαγή να έγινε το 2002 για σκοπούς εναρμόνισης με το Ευρωπαϊκό Κεκτημένο.
>>> Πλειάδα τροπολογιών στο παρά πέντε της φορολογικής μεταρρύθμισης <<<
Άλλωστε οι Φορολογικές Μεταρρυθμίσεις γίνονται με βάθος 20ετίας ώστε να υπάρχει σταθερότητα και εμπιστοσύνη στο φορολογικό καθεστώς, κάτι που αποτελεί προϋπόθεση για την ανάπτυξη.
Η δεύτερη μεταρρύθμιση αφορά την Αξιολόγηση των Εκπαιδευτικών. Πρόκειται για ένα σύστημα που ισχύει -χωρίς καμία αλλαγή- εδώ και μισό αιώνα! Αν είναι ποτέ δυνατόν!
>>> Μετά από 50 χρόνια ψηφίζεται αλλαγή στην Αξιολόγηση των Εκπαιδευτικών <<<
Οι δυο αυτές μεγάλες Μεταρρυθμίσεις πιστώνονται στην κυβέρνηση Χριστοδουλίδη, αλλά και στα κόμματα που θα τις υπερψηφίσουν. Είτε αυτά είναι στην αντιπολίτευση είτε στην Συμπολίτευση.
Οι Μεγάλες Αλλαγές είναι προϊόν συλλογικής προσπάθειας, όπως για παράδειγμα το ΓεΣΥ, αλλά η Κυβέρνηση που τις προωθεί είναι σε αυτής το ιστορικό που στο τέλος της ημέρας καταγράφονται.
Η συλλογική όμως προσπάθεια -που απαιτεί σοβαρότητα- δεν πρέπει να υποτιμάται αλλά ούτε και να λαμβάνεται ως δεδομένη.
Και συνήθως η Κοινωνία αγνοεί ή υποτιμά αυτή την συλλογικότητα και την σοβαρότητα, τις οποίες ψάχνει μόλις αυτές χαθούν.
Και είναι εδώ το στοίχημα της Κύπρου για τη νέα εποχή. Αν θα συνεχίσει να μεταρρυθμίζεται και να αναπτύσσεται ή αν θα παγιδευτεί σε επικίνδυνες, λαϊκίστικες και ασόβαρες προσεγγίσεις, γυρνώντας μας πίσω και ξηλώνοντας όσα κτίστηκαν.